Het lukt me nu al 5 maanden om onder de 65 kilo te blijven, zo'n magische grens. Dat lukt zelfs met wat snoepen en lekker eten heel erg goed. De grens heeft zelfs de machtige decembermaand overleeft. Mijn gewicht schommelt nu tussen 62 en 65 kilo.
Nu in het nieuwe jaar ben ik er al weer 2 bijgekomen en krijg ik de flow maar niet te pakken om nog 5 kilo verder af te vallen. Mijn streefgewicht is 59 kilo. Net door die magische grens heen. Misschien maak ik het mezelf ook wel heel moeilijk om zo'n grens te trekken, maar het doel is zo dichtbij!!!
Nu denk je misschien, ach, 5 kilo! Maar het grote punt is dat alles op een plek is geconcentreerd. Af en toe durft iemand met veel lef mij te vragen hoe lang het nog duurt voordat de baby komt! De meeste mensen met wat kilootjes meer hebben dat mooi verdeeld. Misschien ook niet leuk, maar dan is wel alles in proportie. Met veel buikspieroefeningen, buikmassages en groene thee moet ik zeggen dat het al een stukje beter is. Maar ik krijg het niet kado.
Ooit heb ik de gebruiksaanwijzing van die knop in mijn hoofd goed in mijn oren geknoopt en iedere dag weer omgedraaid. Maar hoe kan het dan dat ik die knop nu 's morgens echt omdraai, maar deze gedurende de dag vaak weer wat losser zit. Ik denk dat ik een nieuwe knop nodig heb.
Mijn oude knop heette: "het is geen gewoon geen optie". Ik bedoelde daarmee dat ik mezelf niet hoefde af te vragen of ik wel of geen snoepje zou nemen. Het was gewoon geen optie. Dat scheelt een boel denkwerk. Maar nu merk ik dat het misschien toch een optie is. Als ik op mijn werk de hele dag tegen de snoeppot aan zit te kijken, mag ik van mezelf als ik naar huis ga, jawel, een snoepje (of twee) pakken. Als ik hongerig thuis kom, duik ik DE la in omdat ik mezelf toch wel zielig vind. Daar vind ik dan vaak nog wel een, door de kinderen, achtergelaten koekje, of twee. Die gaan dan regelrecht naar binnen, vlak voor het eten nog wel!
Vandaag ben ik hulp gaan zoeken op het internet. Ik raak gemotiveerd door jullie verhalen. Zelfs iemand die 60 kg gewicht verloren is, wat ontzettend knap!! En wat ben ik dan aan het zeuren. Vanmorgen is de knop weer om gegaan en ik merk dat ik mede door jullie, medestrijders, de knop wel wat strakker zit dan gisteren.
Ik weet in ieder geval wat ik vanavond nog even ga doen: jullie verhalen lezen!
Een nieuwe naam voor de knop heb ik nog niet, maar het ligt op het puntje van mijn tong.
Iedereen veel succes vandaag, liefs Lauren
